Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Meer geld voor jeugdzorg of Rupsje Nooitgenoeg? Afgelopen raadsvergadering stond er een motie vanuit ‘Regio Hart van Brabant’ op de agenda. Deze motie heeft tot doel om, samen met alle gemeenten die samenwerken binnen deze regio,  Den Haag op te roepen structureel meer geld beschikbaar te stellen voor de oplopende tekorten in de jeugdzorg. De tekorten lopen inderdaad hard op, de vraag neemt verder toe en Corona heeft geleid tot meerkosten en minderopbrengsten waardoor de financiën met name in het sociale domein nog verder onder druk komen te staan. Het ‘waarom’ van deze motie kunnen we als DMP Heusden absoluut volgen echter vinden we een kritisch tegengeluid ook op z’n plaats.

Als raadslid probeer je jezelf wat meer in deze ongrijpbare materie te verdiepen, aldus Caren Joosten. Zo las ik, uiteraard met enige verbazing, dat in sommige gemeenten ‘lama knuffelen’ bijvoorbeeld óók bij jeugdzorg hoort. Ook valt te lezen dat het aantal commerciële zorgaanbieders explosief is gegroeid. Waren er twintig jaar geleden in totaal nog zo’n zeventig jeugdzorginstellingen actief door het hele land, in 2014 ongeveer honderdtwintig, nu zijn dat er ruim zesduizend.

Zesduizend zorginstellingen zien een ‘verdien-model’ in het huidige zorgsysteem en de juiste prikkels ontbreken. Deze partijen hebben veelal geen direct financieel belang om doelmatig en in het belang van het kind en ouders te handelen. De groei van zorginstellingen, de paradox in het financieel belang versus doelmatig handelen maakt toch op z’n minst dat onze kritische wenkbrauwen gaan fronsen.

Die explosieve groei in kosten hangt wellicht ook samen met de manier waarop gemeenten hun jeugdzorg organiseren en inkopen. Ruim 90 procent doet dat via het zogenoemde ‘open-housemodel’. De gemeente stelt van tevoren een aantal criteria waaraan een zorgaanbieder moet voldoen en sluit contracten af met elke aanbieder die boven deze lat uitkomt. Op die manier hebben sommige gemeenten honderden zorgaanbieders onder contract. Daarbij betaalt ruim 60% van de gemeenten het afgesproken tarief per uur of per dag zonder garantie of zicht op het resultaat. Gelukkig hebben we in de gemeente Heusden al stappen gemaakt om wel degelijk op basis van prestatie-afspraken aan het werk te gaan maar we zijn er nog niet.

Ook zou je je de vraag kunnen stellen waarom zo’n hoog percentage Nederlandse kinderen hulp behoeft? Het Nederlands Jeugdinstituut zoekt het antwoord onder andere in onze ‘hoge geluksnorm’: ‘Gewone obstakels worden benaderd als een probleem, terwijl psychosociale problematiek niet lijkt toe te nemen.’ Terwijl kinderen met lichte problemen een overdosis hulp kunnen krijgen, komen kinderen met meervoudige complexe problematieken steeds moeilijker aan passende hulp. Wat DMP Heusden betreft een hele onwenselijke situatie.  

Met een alsmaar uitdijend onoverzichtelijk stelsel dat een groeiend aantal kinderen moet bedienen, lijkt jeugdzorg het Rupsje Nooitgenoeg (of het kind met het waterhoofd?) van Nederland te worden.

Nogmaals DMP Heusden kan zich vinden in het verzoek voor meer geld vanuit Den Haag voor jeugdzorg maar we vragen ook of het college van Burgemeester en Wethouders kritisch wil blijven op de kwaliteit die zorgaanbieders aan onze inwoners leveren. We gaan hier in Heusden het landelijke systeem niet veranderen, maar we kunnen wel laten zien hoe het lokaal anders kan.

Lees hier de gezamenlijke raadsmotie over Meer geld voor jeugdzorg